Als je deze naam gebruikt in Stein weten de meeste mensen niet over wie je ’t hebt. Zeg je ‘Corrie van Door van Doorke’ of ‘Corrie van Giel van Geurt uit Laak’ dan weet heel Stein en wijde omtrek wie je bedoelt.

Hoe is Corrie bij de Heemkunde van onze Stichting gekomen? Het begon 15 jaar geleden toen we gestart zijn met het opknappen van het kerkhof in het Patersbos.  Giel was altijd als eerste aanwezig en hij werd ook weleens door Corrie gebracht. Later toen we in de Moutheuvel met onze vrijwilligers foto’s gingen uitzoeken was Giel altijd van de partij en bleef Corrie geregeld hangen omdat het haar interesseerde. En dan bleek dat ze best veel wist te vertellen over de mensen uit Stein. Bij sommige  mensen ontaarde dat weleens  in geroddel, maar bij Corrie ging het vooral om wie van wie familie  was en wie met wie getrouwd was. 

Toen Giel na verloop van tijd een en ander begon te vergeten en niet meer alleen naar de Heemkunde kon komen, bleef Corrie altijd met hem meekomen. Wat ons daarbij opviel was dat Corrie steeds meer de rol van Giel ging overnemen en we moeten toegeven dat Corrie veel meer wist dan we ooit hadden vermoed. En Corrie begon er steeds meer plezier in te krijgen en wij waren blij dat we er weer een ‘wandelende encyclopedie’ over de mensen uit Stein en omgeving erbij hadden. Trouwens, toen Giel op een bepaald  moment tijdens het uitzoekwerk, zei  “ wat moet ik toch met al die oude troep ” , nam Corrie het volledig over van Giel. Het was een  moeilijk moment voor Corrie toen ze Giel noodgedwongen naar de Moutheuvel moest laten gaan. En een paar weken later kregen we het droevige bericht dat Giel overleden was. Voor ons allen bij de Stichting Erfgoed Stein kwam dit aan als een donderslag bij heldere hemel.

Enkele weken later liep ik Corrie tegen het lijf en na wat bijpraten vroeg ze mij of ze nog welkom was op de  Heemkunde. Mijn antwoord was klip en klaar en dat zeg ik tegen elke  vrijwilliger: “ Je mág niet komen maar je móet komen, want we hebben iedereen nodig en zeker als je ook nog zoveel weet”. Vanaf dat moment was Corrie elke maandag en woensdag in de Hoppekamp aanwezig en ze was voor velen van ons een vraagbaak. Ook heeft ze een belangrijke rol gespeeld bij de samenstelling van het plaatjesboek van AH/Linders. 

Ook het uitzoeken van foto’s op de dinsdagmiddag samen met haar leeftijdsgenoten, was haar lust en haar leven. Sterker nog , ze was de gangmaker van de groep. Zelden kwamen we een foto tegen waarover Corrie niets wist te vertellen. 

Het hoogtepunt van haar ‘carrière’ bij de Heemkunde was toch wel in maart van dit jaar, toen ze in de Moutheuvel de eerste keer een deel van de foto’s  mocht presenteren. Dit deed ze zo goed dat ze meteen een vaste aanstelling kreeg bij ons. De keer daarna moest ze zich helaas afmelden wegens ziekte. Niemand kon toen bevroeden dat het haar niet meer gegeven was om nog vaker te kunnen doen waar ze zo trots op was geweest.

In de weken daarna kregen we minder goede berichten over Corrie en daar waren de vrijwilligers erg van onder de indruk. Graag hadden we Corrie nog heel lang  bij ons gehad, ook al omdat  ze nog zoveel meer wist te vertellen dan wij weten.

Wij zullen haar erg gaan missen maar voor Guido en Kelly en de familie zal het gemis nog veel groter zijn. Wij wensen jullie dan ook heel veel sterkte om dit grote verlies te dragen en te verwerken.

Namens het Bestuur en Vrijwilligers Stichting Erfgoed Stein